Poznańskie Środowisko Wiernych Tradycji Łacińskiej

List w sprawie używania Mszału Rzymskiego według wydania typicznego z r. 1962

Wysłany do przewodniczących Konferencji Episkopatów

Wasza Ekscelencjo!

Cztery lata temu (Quattuor abhinc annos) z polecenia Papieża Jana Pawła II wezwano biskupów całego Kościoła, aby zdali sprawę:

  • ze sposobu, w jaki kapłani i wierni ich diecezji, posłuszni postanowieniom II Soboru Watykańskiego, przyjęli Mszał promulgowany przez Papieża Pawła VI;
  • z trudności powstałych w trakcie wdrażania odnowy liturgicznej;
  • ze sprzeciwów, które dałoby się przezwyciężyć.

Wynik tej konsultacji przesłano wszystkim biskupom (por. Notitiae, n. 185, grudzień 1981). Po rozważeniu ich odpowiedzi okazało się, że problem kapłanów i wiernych przywiązanych do tzw. „rytu trydenckiego” został niemal w całości rozwiązany.

Ponieważ jednak wspomniany problem trwa nadal, Ojciec Święty, pragnąc wyjść naprzeciw tym grupom, udziela biskupom diecezjalnym władzy do posługiwania się indultem, dzięki któremu księża i wierni (wyraźnie wymienieni w listownej prośbie skierowanej do własnego biskupa) będą mieli prawo do Mszy św., sprawowanej według wydania typicznego Mszału Rzymskiego z 1962r., ale z zachowaniem następujących przepisów:

  • Ma być rzeczą niebudzącą wątpliwości i publicznie wiadomą, że tacy kapłani i tacy wierni nie mają nic wspólnego z tymi, którzy podają w wątpliwość prawomocność i doktrynalną poprawność Mszału Rzymskiego promulgowanego przez Papieża Pawła VI w 1970 r.
  • Celebracja taka winna być sprawowana tylko dla grup, które o nią poproszą; ponadto ma się odbywać w kościołach i kaplicach wskazanych przez biskupa (jednak nie w kościołach parafialnych, chyba że biskup pozwoli na to w wyjątkowych przypadkach); a także w te dni i pod takimi warunkami, jakie określi biskup: albo na stałe, albo jednorazowo.
  • Celebracja taka winna się odbywać według Mszału z 1962r. i to po łacinie.
  • Nie wolno dokonywać żadnej zamiany między obrzędami i tekstami obydwu Mszałów.
  • Każdy biskup powiadomi niniejszą Kongregację o wydanych przez siebie pozwoleniach, a po roku od udzielenia takiego indultu – o skutkach, jakie przyniosło jego stosowanie.

Niniejsze pozwolenie, będące wyrazem troski Ojca Św. o wszystkie dzieci Kościoła, winno być stosowane bez żadnego uszczerbku dla zachowywania odnowy liturgicznej w życiu poszczególnych wspólnot kościelnych.

Przy tej sposobności wyznaję, że jestem wielce oddany w Panu dla Waszej Ekscelencji.

Z siedziby Kongregacji Kultu Bożego, 3 października 1984

Augustyn Mayer OSB, abp tyt. Satriano, Proprefekt
Wergiliusz Noe, abp tyt. Voncarii, Sekretarz

Tłumaczenie: Andrzej Skurdo



Wykonanie: Filip Markiewicz